Ang Ulat ng Panahon*

Minsan, mayroong mga taong dumarating sa ating buhay na magdudulot ng kaligayahang ‘di mapapantayan… pagkatapos, sila’y mawawala at hindi na muling dadalaw.  Ngunit mayroon din namang mga taong matapos magpaalam, ay magbabalik sa iyong buhay at paminsan-minsa’y maghahatid pa rin ng ngiti sa puso.

Kagabi, nakita ko ang akin.  At para sa kanya na pabugso-bugso, isang tula.

 

Ang Ulat ng Panahon (krisdel muñoz)*

Manakanakang pag-ulan –
Sa kasamaang palad,
Ganoon ka…

Hanggang ngayon.

Tira-tira ka ng isang minsang tifon.
At sa kabila ng malawakang ‘di makatarungang tagtuyot,
Ang mga patak mo’y pinapanatili ang aking
Mga kapuluang luntian.

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s